τω δε εργαζομενω ο μισθος ου λογιζεται κατα χαριν αλλα κατα το οφειλημα
A gdy kto spełnia uczynki, zapłaty za nie nie uważa się za łaskę, lecz za należność;
Otóż temu, który pracuje, poczytuje się zapłatę nie tytułem łaski, lecz należności.
A robiącemu zapłata nie bywa przyczytana podług łaski, ale podług długu;